αποτελέσματα λαχειοφόρου

α/α	Δώρο - Προσφορά	Κερδισμένος Λαχνός
1	σημειωματάριο + μολύβι - ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ	129
2	χάρτινος χρωματιστός φάκελλος -	28
3	τετράδιο μουσικής -	Δ-34
4	Τετράχρωμο στυλό Bic -	21
5	USB Hub -	452
6	Παιδικό αφρόλουτρο -	Δ-104
7	σημειωματάριο + μολύβι - ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ	275
8	χάρτινος χρωματιστός φάκελλος -	76
9	τετράδιο μουσικής -	203
10	Τετράχρωμο στυλό Bic -	282
11	Τετράδιο σπιράλ με θέματα -	12
12	MP 3 -	202
13	Βιβλίο   "ΤΟΜ ΣΟΓΙΕΡ" -	99
14	χάρτινος χρωματιστός φάκελλος -	44
15	Τσιμπιδάκια και Λαστιχάκια μαλλιών -	Δ-122
16	Πακέτο Glitter Glue -	65
17	χάρτινος χρωματιστός φάκελλος -	70
18	σημειωματάριο + μολύβι - ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ	268
19	σημειωματάριο + μολύβι - ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ	9
20	επιτραπέζιο - ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ	238
21	τετράδιο μουσικής -	Δ-48
22	Τσιμπιδάκια και Λαστιχάκια μαλλιών -	82
23	ασημένια σκουλαρίκια - ΑΛΑΤΙ	163
24	USB Hub -	110
25	σημειωματάριο + μολύβι - ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ	278
26	χρυσόψαρο σε γυάλα - ΧΡΥΣΟΨΑΡΟ	293
27	Τετράδιο σπιράλ με θέματα -	85
28	Τετράχρωμο στυλό Bic -	131
29	Παιδικό αφρόλουτρο -	63
30	σημειωματάριο + μολύβι - ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ	47
31	MP 3 -	Δ-131
32	ασημένια σκουλαρίκια - ΑΛΑΤΙ	222
33	σημειωματάριο + μολύβι - ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ	Δ-45
34	χάρτινος χρωματιστός φάκελλος -	Δ-10
35	Τετράχρωμο στυλό Bic -	126
36	τσάντα υφασμάτινη -	88
37	σημειωματάριο + μολύβι - ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ	127
38	Βιβλίο "ΛΩΞΑΝΤΡΑ" -	108
39	Βραστήρας -	279
40	σημειωματάριο + μολύβι - ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ	93
41	χάρτινος χρωματιστός φάκελλος -	Δ-98
42	τετράδιο μουσικής -	95
43	Τετράδιο σπιράλ με θέματα -	Δ-138
44	Ηχεία PC -	270
45	1 Κιλό Καλαμαράκια - ΠΑΝΤΕΛΗΣ	68
46	χάρτινος χρωματιστός φάκελλος -	37
47	Πακέτο Glitter Glue -	100
48	Τετράχρωμο στυλό Bic -	286
49	ασημένια σκουλαρίκια - ΑΛΑΤΙ	103
50	σημειωματάριο + μολύβι - ΚΟΥΡΟΥΠΑΚΗΣ	Δ-137
51	CD PLAYER (φορητό) -	155
52	ασημένια σκουλαρίκια - ΑΛΑΤΙ	53
53	DVD -	74
54	Κάμερα PC -	19
55	Σεσουάρ μαλλιών -	266
56	χάρτινος χρωματιστός φάκελλος -	256
57	δωρεάν κατασκήνωση καλοκαίρι 2012 - HAPPY DAYS	130
58	ασημένια σκουλαρίκια - ΑΛΑΤΙ	Δ-130
59	Ποδήλατο με ταχύτητες -	Δ-61
60	1 κιλό Μέλι - Μελλισ/κός Συν/σμός Βόλου	Δ-140
61	Κασετίνα - Παιδεία	Δ-20
62	Ακουστικά PC -	83

www.anwsi.gr

Πρόκειται για το διαδικτυακό τόπο όπου παραγγέλνουμε άμεσα τα διαθέσιμα προϊόντα, σε πολύ καλές τιμές......Προηγήθηκαν οι πατάτες, έπεται συνέχεια....

Σχολικοί Σύμβουλοι - Υποστηρικτική Υπηρεσία

Σας ενημερώνουμε ότι οι Σχολικοί Σύμβουλοι Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Μαγνησίας όρισαν ως μέρα επικοινωνίας με τους γονείς κάθε Τρίτη 10 π.μ - 1 μ.μ. στο γραφείο τους μετά από τηλεφωνική επικοινωνία 24210-25711, 29010, 36018 (Γαλλίας 74, 3ος όροφος).

Επίσης: για μαθήτριες και μαθητές που αντιμετωπίζουν ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, λειτουργεί υποστηρικτική υπηρεσία, τηλ. 24210-20818 (Νεαπόλεως - Κοδριγκτώνος, Νεάπολη).

favorite scene from Life is Beautiful

Trailer: The Illusionist

Ασφαλές Διαδίκτυο

Έχουμε στη διάθεσή σας ωραιότατες επιστημονικές οδηγίες και πληροφορίες για ασφαλή πλοήγηση στο διαδίκτυο. Θα πρέπει να ζητήσετε τα κείμενα με email γιατί είναι κάμποσα....

«ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ 2012»

Η Διεύθυνση του Σχολείου έλαβε και μας γνωρίζει την παρακάτω πρόσκληση του Δήμου:

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
ΣΤΟ «ΚΑΡΝΑΒΑΛΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ 2012»

Κύριοι Διευθυντές, Κυρίες Διευθύντριες,

σας προσκαλούμε να συνδράμετε με την συμμετοχή σας στο «Καρναβάλι του Κόσμου 2012», που διοργανώνει ο Δήμος Βόλου. Φέτος φιλοξενούμε 70 καλλιτέχνες από 7 ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίοι θα δώσουν παραστάσεις, θα οργανώσουν δρώμενα στους δρόμους της πόλης και μουσικοχορευτικά workshops, με ελεύθερη είσοδο για τον κάθε ενδιαφερόμενο.
Στην προσπάθειά μας να αναβαθμίσουμε και να καθιερώσουμε ένα θεσμό με διάρκεια ζητούμε τη συμμετοχή  μαθητών από όλες τις σχολικές μονάδες, ώστε το «Καρναβάλι να γίνει υπόθεση όλης της πόλης. Σας καλούμε να πάρετε μέρος με ομάδα μαθητών στη μεγάλη καρναβαλική παρέλαση,  την Κυριακή  26/2/2012.
Οι μαθητές θα μπορούν να διαλέξουν από τη γκάμα των 600 κοστουμιών που θα υπάρχουν στο τελωνείο, ή να κατεβούν  με κοστούμι της επιλογή τους και να λάβουν μέρος στο διαγωνισμό κοστουμιού.
Ζητάμε από κάθε σχολική μονάδα μια κατάσταση συμμετοχών με στοιχεία μαθητών και γνωστοποίηση στολής.
Παρακαλούμε να μας στείλετε τις συμμετοχές σας το συντομότερο δυνατό (μέχρι Παρασκευή 17/02/2012) στην κ. Βάσω Κατσαρού τηλ. 2421028517,28518 και email: v.katsarou@volos.gr.
Όλοι μαζί ας προσπαθήσουμε, σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία, να προσφέρουμε χαρά και στους συμμετέχοντες και στους θεατές.
                              
                                        Με εκτίμηση
                           
                                                                   Ο ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΟΣ
                                                                         ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ,
                                                                      ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ


                                                                      ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ  ΠΑΝΤΣΑΣ

αποκριάτικη γιορτή

Τα παιδιά κάτω των 4 ετών: δωρεάν συμμετοχή!

ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 6.30-9.30 μ.μ. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΒΟΛΟΣ ΠΑΛΛΑΣ (VOLOS PALACE)

Τιμή εισόδου 8 € το άτομο: Περιλαμβάνει:

Για τους γονείς (σερβιρισμένα σε ροτόντες)
Φρέσκος καφές φίλτρου, νεσκαφέ και ντεκαφεϊνέ
Τσάι σε ποικιλία εξωτικών γεύσεων
Συνοδεύονται από γάλα, ποικιλίες ζάχαρης, ζαχαρίνη
Χυμός πορτοκάλι και βύσσινο
Αφράτα κέικ -  Φρεσκοψημένα κουλουράκια

Για τα παιδιά (σε μπουφέ)
Τσιπς,  Ποπ – κορν
Φρεσκοκομμένα μπαστουνάκια από καρότο και αγγούρι
Μικρά ρολά αραβικής πίτας με μαρούλι, γαλοπούλα, δροσερή σάλτσα
Μικρά κρουασάν σάντουϊτς με τυρί και ζαμπόν, Λουκανικοπιτάκια

2ωρη απασχόληση των παιδιών (7-9 μ.μ.) με παιχνίδια, χορό, μουσική….. ε, ας μην τα πούμε όλα….

Είδαμε και προτείνουμε την ταινία....

"That's What I Am" trailer

Καλέσματα!

Σας καλούμε να συμμετάσχετε στην Αποκριάτικη Γιορτή των παιδιών (και όχι μόνο…)
την Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 6.30 – 9.30 μ.μ. στο ξενοδοχείο VOLOS PALACE
Τιμή κάρτας 8 € το άτομο.
Προπώληση καρτών: Χρήστος Καραμούτης,  Άννα Φασουλίδου, Ελένη Βαρουξή.
Παράλληλα, ετοιμάζουμε και την ετήσια λαχειοφόρο μας: τιμή λαχνού 1 € .    

Ενίσχυση απόρων μαθητών και μαθητριών.

Λάβαμε από την Υπηρεσία Πρόνοιας του Δήμου Βόλου την παρακάτω ενημέρωση:

"Ο Δήμος Βόλου, στα πλαίσια των οικονομικών του δυνατοτήτων, στην προσπάθειά του να βοηθήσει τους οικονομικά ασθενέστερους μαθητές, προκειμένου και αυτοί να έχουν εξασφαλισμένο το καθημερινό τους κολατσιό στο σχολείο, προτίθεται να υποστηρίξει μια ανάλογη βοήθεια προς τις οικογένειες των μαθητών αυτών. Πληροφορίες στο τηλέφωνο 24213-53127 κ. Β. Βασιλού."

Οι ειδήσεις των τελευταίων ημερών είναι αποστομωτικές..... Και οι απαντήσεις; Στον αέρα; ..... 

Τι μας κρατάει; Τα τέλη κυκλοφορίας.... το χαράτσι.... Ο φόβος.... για ποιό πράγμα ακριβώς; 

Τι δρόμο δείχνουμε στα παιδιά μας; Επιμένουμε στο θέαμα και θρηνούμε την κατανάλωση που δεν μπορούμε να υπηρετήσουμε;

Κάποιοι από τα παλιά είχαν δίκιο..... Ενδεχομένως "οι νέοι που τους έλεγαν αλήτες"....

Bob Dylan - Blowing in the Wind Lyrics

Ψείρες (Καθαριότης) - Χειμερινοί Κολυμβητές

Ψείρες?

Mon Beau Sapin - Union Musicale de Walincourt-Selvigny

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!

Κι ευτυχισμένα.... Με λίγα και με πολλά..... Στα δύσκολα και στα εύκολα.... Με καλή καρδιά, υπομονή, υγεία, ειλικρίνεια, αγάπη βεβαίως και - επιτρέψτε μας - πολιτισμό! Που πάει να πει, χαρά, συνεργασία, καλή πρόθεση, κι όλα τα καλά που επιθυμούμε και ο μόνος τρόπος να τα έχουμε είναι απλώς να τα πράττουμε. Ο μικρόκοσμος μπορεί να είναι κόσμος συμπαντικός.
Πολλές ευχές γι' αυτό λοιπόν!

ΤΟ ΒΗΜΑ - Αϊ-Βασίλη, πάρε «δρόμων»! - science

ΤΟ ΒΗΜΑ - Αϊ-Βασίλη, πάρε «δρόμων»! - science

Εργασίες

Την εβδομάδα που πέρασε κάναμε δυο πράγματα: καθαρίσαμε περιμετρικά το Σχολείο απ' έξω και βάψαμε τον εξωτερικό τοίχο, σβήνοντας τα γραμμένα πάνω του (όσο κρατήσει, αν χρειαστεί, θα επανέλθουμε με νέα μπογιά!).

Έχουμε την εξής πρόταση: κάθε βδομάδα, μια τάξη, την ώρα της Γυμναστικής, θα μπορούσε να καθαρίζει το προαύλιο. Θα διαθέσουμε γάντια μιας χρήσεως για όλα τα παιδιά, εννοείται. 
Γιατί; Τα παιδιά συνηθίζουν να μαζεύει κάποιος άλλος τα σκουπίδια τους και ενίοτε δε νοιάζονται και δημιουργούν σκουπίδια. Ακόμα κι αν όλα τα παιδιά έχουν καλούς τρόπους, η αποχή από την συμμετοχή στην καθαριότητα, μετατρέπει τους τρόπους αυτούς στο αντίθετό τους. Έτσι, καλλιεργούνται οι νέοι και νέες που "τα θέλουν όλα στο χέρι", που "δεν ξέρουν να διπλώσουν τη μπλούζα τους" κλπ κλπ.
Κατά την άποψή μας, ως γονείς, ο μόνος τρόπος να διορθώνεται αυτή η ανεπιθύμητη συμπεριφορά είναι το βίωμα, η εμπλοκή των παιδιών στις εργασίες. Πόσο μάλλον στο χώρο του Σχολείου, ένα χώρο που μοιράζονται διακόσια παιδιά, και πρέπει να υπάρχουν κάποιες βασικές αρχές και κανόνες που θα βοηθούν τα ίδια τα παιδιά στη συγκρότησή τους.
Τα βιβλία του Δημοτικού είναι γεμάτα ανάλογα παραδείγματα. Ας γίνει το παράδειγμα πραγματικό!

Το προηγούμενο γράμμα  δεν έμεινε αναπάντητο. Επειδή καμία τεκμηριωμένη αντίρρηση δε μένει μετέωρη και καμία λογική πρόταση που τίθεται πολιτισμένα δεν πάει χαμένη, κι ας το νομίζουμε. Η Διευθύντρια της ΔΕΥΑΜΒ μας τηλεφώνησε και έχουμε συνάντηση μαζί της στο Σχολείο την ερχόμενη Παρασκευή. Αν πετύχουμε το αιτούμενο δεν το ξέρουμε, ωστόσο η προσπάθεια έφτασε κατευθείαν στο στόχο της, γι' αυτό ελπίζουμε...

Ποιός πληρώνει το νερό του Σχολείου;

Το γράμμα αυτό στάλθηκε στη Διεύθυνση της ΔΕΥΑΜΒ, στο Δήμαρχο και δημοσιεύθηκε στη "Θεσσαλία" .

Αξιότιμε κύριε Διευθυντά,

Ως εκπρόσωπος του Συλλόγου, που αριθμεί 200 μέλη, οφείλω να επικοινωνήσω μαζί σας, σχετικά με το θέμα του λογαριασμού νερού του Σχολείου μας, ο οποίος, για το Γ΄ τρίμηνο 2011, ανέρχεται στο ποσό των 767 €.

Όπως θα γνωρίζετε, τα σχολικά προαύλια θεωρούνται δημόσιοι χώροι, οι αυλόπορτες δεν κλειδώνουν, και χρησιμοποιούνται σαν πάρκα και τόποι παιχνιδιού και περιπάτων από παιδιά, οικογένειες, μικρούς και μεγάλους.

Το Μάρτιο του 2009, φυτέψαμε στον αυλόγυρο του Σχολείου 40 δέντρα (αειθαλή κωνοφόρα: leyland cypress) με χρήματα που συγκεντρώσαμε από χορηγίες κατοίκων και επιχειρηματιών του Βόλου. Όπως είναι φυσικό, τα δέντρα ποτίζονται το καλοκαίρι, για να μπορέσουν να επιβιώσουν και να μεγαλώσουν. Σκοπός της δενδροφύτευσης ήταν να αποκτήσει το Σχολείο και, ευρύτερα, η γειτονιά, ένα μικρό πνεύμονα πρασίνου, αυτονόητο. Τα δέντρα, καθώς μεγαλώνουν, βελτιώνουν επιπλέον και την ηχορύπανση που υφίστανται τα παιδιά και όλοι όσοι χρησιμοποιούν το προαύλιο, από τη Γιάννη Δήμου.

Με προσωπικό κόπο και καθημερινή επίβλεψη, κατορθώσαμε να μεγαλώσουμε τα δέντρα μας, εκτός από 3-4 που δεν επέζησαν. Σας διαβεβαιώ ότι έχουμε υπάρξει πολύ προσεκτικοί με το πότισμα, έχουμε φέρει τα δέντρα πραγματικά στα όριά τους.

Κατά την άποψή μας, θα έπρεπε η δαπάνη συντήρησης του πρασίνου να βαρύνει την Υπηρεσία σας. Θα ήταν πολύ φυσικό, οι δημόσιοι χώροι να φροντίζονται από το Δήμο. Αυτό δε συμβαίνει πάντα. Στην περίπτωσή μας, θα έπρεπε το Σχολείο να απαλλάσσεται ολοσχερώς από τη δαπάνη του νερού εκείνο το επίμαχο τρίμηνο του καλοκαιριού, μιας και η φροντίδα των δέντρων της πόλης είναι υπόθεση της πόλης.

Από την άλλη πλευρά, από την άποψη του πρασίνου, όπως όλοι γνωρίζουμε, η πόλη οφείλει όση ομορφιά της έχει απομείνει στους κατοίκους που φροντίζουν τα πεζοδρόμιά τους, εκτός βέβαια από τη «βιτρίνα» του πάρκου και των κεντρικών νησίδων. Το ίδιο συμβαίνει κι εδώ. Αντί λοιπόν να επαινεθούμε και να επιβραβευθούμε για την προσπάθειά μας, η οποία  αποδίδει οφέλη σε όλη την περιοχή, βρισκόμαστε μπροστά σ’ ένα λογαριασμό, τον οποίο – επιπλέον – δεν αρνούμαστε να πληρώσουμε, αρκεί να έχουμε τα χρήματα. Όπως ξέρετε, δεν τα έχουμε.

Θα ήθελα να σας ρωτήσω: φυτεύονται συχνά σαράντα δέντρα σε μια γειτονιά; Απαλλάσσονται συχνά από τη φροντίδα τους οι Υπηρεσίες του Δήμου; Θα μπορούσατε να τ’ αφήσετε να ξεραθούν σα να μη συνέβει τίποτα;

Από την άλλη, σας καλώ να φέρετε στο νου τη θλιβερή εικόνα της Πλατείας Ελευθερίας και τους τόνους νερού που ξοδεύτηκαν και ξοδεύονται για έναν … βάλτο. Σας θυμίζω τις ξεριζωμένες πρασινάδες των νησίδων της Αναλήψεως, που τη θέση τους πήραν δέντρα που ξεραίνονται και γκαζόν που δε φυτρώνει, ενώ έχουν καταναλωθεί απίστευτες ποσότητες νερού. Σας καλώ να επισκεφθείτε το προαύλιο του Σχολείου μας και να διαπιστώσετε ότι η δαπάνη των 767 € είναι μηδαμινή μπροστά στο αποτέλεσμα. Έχω τη βεβαιότητα ότι η εμπειρία σας θα σας οδηγήσει να κρίνετε.

Για όλα αυτά, σας καλώ, τέλος, να προχωρήσετε στις αναγκαίες ενέργειες ώστε να απαλλάξετε το 32^ο Δημοτικό Σχολείο από τη δαπάνη του νερού των καλοκαιρινών μηνών, διότι αυτό καταναλώνεται για τη φροντίδα πρασίνου της πόλης.

                                                                                    Με τιμή

                                                                        Η Πρόεδρος του Συλλόγου

                                                                               Ελένη Βαρουξή

διόρθωση ημερομηνίας

Αγαπητοί φίλοι,
συγνώμη για την κοντινή ημερομηνία: μαζεύουμε τα πράγματα (τρόφιμα, ρούχα κλπ) μέχρι την Παρασκευή 9 Δεκεμβρίου.

ΝΤΡΟΠΗ!!

....να ανεχόμαστε αυτή την απίστευτη ασχήμια στους τοίχους του Σχολείου.... Τι κι αν είναι απ΄έξω; Τόσες βρισιές, τόσα σημάδια στα μάτια μας.... τόσο αναίσθητοι είμαστε; Τόσο φίλαθλοι; Τόσο πολύ συνηθίσαμε την ασκήμια; Τόσο, ώστε δε βλέπουμε το ορατό; Και το αόρατο που υπηρετούμε με τη ζωή μας, ποιό είναι ακριβώς; Και τι περιμένουμε από τα βλαστάρια μας; Τόση βία κι εμείς ολότελα ανήμποροι; Δεν ξέρω.... "Και οι ποιητές τι χρειάζονται στο μάταιο τούτο κόσμο;" 

Θα μου πείτε, δεν είναι μόνο αυτό, χιλιάδες πράγματα γύρω μας προάγουν το αποδομημένο, το συγχισμένο, το κακό τελικά. Σωστά. Αλλά αυτό είναι κάτι που ΜΠΟΡΟΥΜΕ να διορθώσουμε. Δεν είναι νομοσχέδιο ούτε μνημόνιο.... 

Τετάρτη και Πέμπτη πρωί, όποιος και όποια θέλει ας έρθει να σβήσουμε ΜΑΖΙ τα σκουπίδια από τα πεζούλια του Σχολείου. Εκτός αν δε μοιράζεστε μαζί μου τη ντροπή που νιώθω και θέλω να πετάξω από πάνω μου, εκτός αν αποδεχτήκαμε την ταφόπλακα πάνω από την ομορφιά και τη διεκδίκηση της ποιότητας στην καθημερινότητά μας.

Η πρόεδρος του Συλλόγου

…όλα τα εκπαιδευτικά συστήματα σε ολόκληρο τον πλανήτη έχουν αναμορφωθεί αλλά αυτό δεν είναι αρκετό…  η αναμόρφωση (του εκπαιδευτικού συστήματος) δεν αρκεί. Τι σημασία έχει η αναμόρφωση ενός αποτυχημένου μοντέλου;… λέει ο Ken Robinson.

Αποκαλυπτική...

... είναι η αλήθεια που όλοι και όλες μας νιώθουμε καθημερινά, βλέποντας τα όμορφα παιδιά μας να ξεκινούν για το σχολείο, πριν καταρακωθούν στο τέλος της ημέρας από το πήγαιν' έλα - διάβασε - άντε να φας - γρήγορα για ύπνο - δε θα ξυπνάς το πρωί.... Η χαρά, πού να είναι πού; Μήπως ψάχνουμε αλλού; Υπνωτισμένοι όλοι και όλες μας....

school kills creativity - ken robinson

Sir Ken Robinson: Do schools kill creativity?

DAVID BOWIE - 1984

Χριστουγεννιάτικα

Μέχρι τις 2 Δεκεμβρίου, συγκεντρώνουμε στο Σχολείο: τρόφιμα, είδη καθαριότητας και χαρτικά (σαπούνια, απορρυπαντικά, χαρτοπετσέτες κλπ), είδη ρουχισμού (πλυμένα, σιδερωμένα), βιβλία και παιχνίδια (σε καλή κατάσταση) με σκοπό να τα διανείμουμε - όπως κάθε χρονιά - σε οικογένειες που τα έχουν ανάγκη.

Ετήσιες συνδρομές.

Συγκεντρώνουμε σιγά - σιγά τις ετήσιες συνδρομές των μελών - γονέων. Ελπίζουμε στην ανταπόκριση όλων, διότι πρόκειται για ένα ρεφενέ σε όφελος των παιδιών, μιας και τα έσοδα του Συλλόγου καλύπτουν ανάγκες του Σχολείου, όχι μόνο στις μέρες μας, που είναι δύσκολοι καιροί, αλλά ανέκαθεν....

Καλό μήνα σε όλες και όλους! Με περισσότερη υπομονή και ομορφιά! Με λιγότερα νεύρα και αστοχίες! Με αγάπη...

Ο μικρός μας κόσμος, το σπίτι, τα παιδιά, το σχολείο, είναι στο χέρι μας.... Επιτέλους - για να παραφράσουμε τον Αλεξανδρινό - κι αν δε μπορούμε τη ζωή μας να την κάνουμε όπως θέλουμε, ένα τουλάχιστον ας φροντίσουμε: να μην την εξευτελίζουμε...

Απαγορευμένα Παιχνίδια, η ταινία του Rene Clement, 1952

ΖΗΤΕΙΤΑΙ Τεχνικός καυστήρα!

Είναι κάποιος από εμάς τεχνικόs καυστήρα, να βοηθήσει στη συντήρηση του καυστήρα του Σχολείου; Ο
Δήμος Βόλου χρονοτριβεί (για να μην πούμε τίποτα χειρότερο.... βλέπετε, εδώ και μια πενταετία, τουλάχιστον, ποτέ δε μπορούν να κάνουν τις δουλειές στην ώρα τους, πάντα τρέχουμε και παρακαλούμε, με το τηλέφωνο στο χέρι....κι όταν τελειώνουν μια δουλειά πρέπει να είμαστε και υποχρεωμένοι... αυτό γινόταν και στις καλές εποχές, ε! αφήστε πιά... η "κρίση" μας φταίει;)

Πρόταση για την ταινία του Σαββατόβραδου με τα παιδιά!!

Les enfants de Timpelbach bande annonce trailer Depardieu

Ποιητές... χθες ως σήμερον ...

"Το χέρι που γράφει αξίζει όσο το χέρι που οργώνει!" έγραφε ο Αρθούρος Ρεμπώ....

"Ο Άνθρωπος, είναι η απάντηση όποια κι αν είναι η ερώτηση. ..... Το Όνειρο και η Επανάσταση είναι φτιαγμένα για να συμμαχήσουν, όχι για να αποκλείσουν το ένα το άλλο. Να ονειρεύεσαι την Επανάσταση δεν σημαίνει ότι την αποποιείσαι, αλλά ότι την κάνεις διπλά και δίχως νοητικές επιφυλάξεις." έγραφε ο Αντρέ Μπρετόν.

Το νου μας!

Μια αληθινή ιστορία....

Μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια πολύ άσχημη πόλη. Βία, εγκλήματα,κυκλοφοριακό, ατυχήματα, ναρκωτικά, βρωμιά και γκρίζοι δυστυχισμένοι πολίτες. Και δεν ήταν καμιά μικρή πόλη, είχε έξι μύρια κατοίκους που είχαν παραδοθεί εντελώς στην μαυρίλα. Ένα πρωί, ο διευθυντής του Πανεπιστημίου της πόλης, που ήταν μαθηματικός και φιλόσοφος, εκεί που πήγαινε στη δουλειά του και, βλέποντας την κατάντια της πόλης του, πήρε μια πολύ κουφή απόφαση. Δήλωσε την παραίτησή του στο Πανεπιστήμιο, λέγοντας πως ήθελε να διευρύνει την διδασκαλία του και στα έξι εκατομμύρια κατοίκους. Στους μαθητές του στο Πανεπιστήμιο, ο καθηγητής αυτός ήταν γνωστός για τους περίεργους τρόπους διδασκαλίας του. Για παράδειγμα, μια φορά που επικρατούσε χάβρα στο μάθημα, κατάφερε να επαναφέρει την τάξη κατεβάζοντας τα βρακιά του. Γενικά δηλαδή, εφεύρισκε αστείους και εντελώς ανορθόδοξους τρόπους για να πετυχαίνει το σκοπό του και, περιέργως, πάντα τα κατάφερνε. 

Για την προεκλογική καμπάνια του λοιπόν, φόρεσε μια στολή σούπερμαν,αυτοχρίστηκε "υπερπολίτης" και αμολήθηκε στους δρόμους βάζοντας ταυτόχρονα υποψηφιότητα για δήμαρχος. Έφερε πολύ γέλιο στον κόσμο αλλά επειδή, όπως έλεγαν, είχε αρκετά ειλικρινή φάτσα, τον ψήφισαν. 

Ο καινούργιος δήμαρχος όμως δεν είχε καμία σχέση με τους προηγούμενους. Η πρώτη του κίνηση ήταν να προσλάβει 20 μίμους και να τους σκορπίσει στους δρόμους της πόλης. Η δουλειά τους ήταν να χλευάζουν όσους παραβίαζαν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Σιγά, θα μου πείτε. Οι πολίτες όμως (που, εννοείται, στα τέτοια τους οι κανόνες οδικής συμπεριφοράς), άρχισαν να συμμορφώνονται γιατί αποδείχτηκε πως τους πείραζε πολύ περισσότερο η δημόσια κοροϊδία, παρά τα πρόστιμα. Αμέσως μετά, βγήκε σε διάφορες τηλεοπτικές εκπομπές και έκανε ντους κατατσίτσιδος live, κλείνοντας την παροχή νερού ενώ σαπουνιζόταν, για να δείξει στους πολίτες πώς μπορούν να εξοικονομούν νερό. Και ιδού: Η κατανάλωση νερού αμέσως έπεσε. Όρισε Ημέρα Γυναίκας όπου οι άντρες θα φρόντιζαν τα παιδιά και οι γυναίκες θα έβγαιναν βόλτα στην πόλη. Αυτό, ήταν ανήκουστο γιατί η συγκεκριμένη πόλη ήταν πολύ επικίνδυνο μέρος τα βράδια, ενώ οι γυναίκες δεν έβγαιναν βόλτες σχεδόν ποτέ ως τότε. 700.000 γυναίκες γέμισαν τους δρόμους πανηγυρίζοντας, ενώ ακόμη και o αρχηγός της αστυνομίας ήταν γυναίκα εκείνο το βράδυ. 

Το καλύτερο; Μοίρασε στους πολίτες ταμπέλες με up και down για να επιδοκιμάζουν ή να αποδοκιμάζουν δημόσια τις πράξεις των συμπολιτών τους. Πράγμα φυσικά που δεν έχασαν την ευκαιρία να το ξεφτιλίσουν δεόντως αλλά όλως περιέργως, ειρηνικά. Το ομαδικό κράξιμο ήταν ό,τι έπρεπε τελικά. 

Γενικώς σκαρφιζόταν αστείες ή περίεργες καμπάνιες για κάθε τί που ήθελε να πετύχει, όπως όταν ζήτησε να του τηλεφωνήσει (στο προσωπικότου γραφείο μάλιστα) όποιος πολίτης συναντούσε έστω κι έναν υποδειγματικό ταξιτζή. Σύντομα, 150 τηλεφωνήματα συντέλεσαν στο να δημιουργηθεί ομάδα ταξιτζήδων που ο δήμαρχος ονόμασε Ιππότες της Ζέβρας (αχαχχχ) και είχαν την προσωπική του υποστήριξη. Ίδρυσε επίσης ταμείο εθελοντικών φόρων για όσους ήθελαν να δώσουν παραπάνω χρήματα(!) στο δημοτικό ταμείο. Φυσικά και μάζεψε χρήματα. 

Τέλος, προσπαθώντας να δείξει πόσο σημαντική είναι η ανθρώπινη ζωή, ζωγράφισε αστέρια σε κάθε σημείο θανάτου από τροχαίο στην πόλη, πράγμα εξαιρετικά έξυπνο γιατί το αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο αλλά και ιδιαίτερα σοκαριστικό.   .........

Όχι, δεν είναι παραμύθι. Πρόκειται για τον Κολομβιανό Antanas Mockus, το δήμαρχο της Μπογκοτά το 1993. Μετά το πέρας της θητείας του, ο παράξενος αυτός δήμαρχος, ξεκίνησε διαλέξεις αναλύοντας τα συμπεράσματά του από το κοινωνικό του πείραμα. Ένα από τα συμπεράσματά του είναι πως η γνώση δίνει δύναμη αρκεί να καταφέρεις να τη μεταδώσεις μέσω της τέχνης, του χιούμορ και της δημιουργικότητας. Μόνο έτσι οι άνθρωποι αποδέχονται τις αλλαγές.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Την ερχόμενη Τετάρτη 5 Οκτωβρίου (πρώτη Τετάρτη του μήνα) στις 6 το απόγευμα, θα βρεθούμε στο Σχολείο για τη Γενική Συνέλευση της νέας σχολικής χρονιάς. Δεν είστε απλώς καλοδεχούμενες και καλοδεχούμενοι, είναι αναγκαίο να είμαστε ενωμένοι και ενωμένες....
Φέρτε τις νέες ιδέες σας και την όρεξή σας για δουλειά!!
(Επειδή ο χρόνος όλων έχει κατιτίς πολύτιμο - ή έτσι νομίζουμε - παρακαλούμε να είμαστε εκεί
στις 6 για να ... σχολάσουμε κατά τις 7.30 το αργότερο).

Το Μεγάλο μας Τσίρκο (σπάνιο απόσπασμα)

ψηφιακό σχολείο!!

Προσθέσαμε το σύνδεσμο στους ιστότοπους (κάτω δεξιά)....

Γονείς των παιδιών της Ε΄ τάξης....

αναμένουμε συνάντηση με τους δασκάλους της Ε΄ τάξης, για να συνεννοηθούμε επειδή στην Ε΄ δεν υπάρχουν όλα τα βιβλία.  Με συνεργασία και συντονισμό, θα ξεπεράσουμε την έλλειψη.

Προς τη Διεύθυνση και το Σύλλογο Διδασκόντων, για τον Αγιασμό της Δευτέρας 12 Σεπτεμβρίου 2011

Αγαπητοί φίλοι, Αγαπητές φίλες,

 

δεχθείτε τις ειλικρινείς ευχές μας για καλή και δημιουργική χρονιά στο Σχολείο!

Οι καιροί που διανύουμε δεν είναι οι ευγενέστεροι όλων. Δεν είναι οι ευνοϊκότεροι.

Ας μην απαριθμίσουμε τα χιλιοειπωμένα δυσμενή, που μας κατακλύζουν ούτως ή άλλως, δε θέλουμε και δε χρειάζεται. Θα σας δώσουμε το στίγμα μας, θα δηλώσουμε τη συμπαράστασή μας και θα ζητήσουμε τη δική σας:

Πιστεύουμε ότι ποτέ οι ποσότητες δεν έκαναν τη διαφορά στις ανθρώπινες σχέσεις και στις ανθρωπιστικές επιστήμες. Η ποιότητα, για την οποία προσπαθούμε και που γι΄ αυτή σας καλούμε σε συνεργασία, είναι πάντα εδώ και να ξέρετε ότι και φέτος θα την υπηρετήσουμε. Περισσότερο παρά ποτέ, στόχος μας είναι να μην υποταχθούμε στη μιζέρια που προωθείται από πάσης φύσεως φωνές. Επειδή υπάρχει ο κίνδυνος της παραίτησης, οφείλουμε να είμαστε σε εγρήγορση και να αντιστεκόμαστε. Πολλοί και πολλές έχουμε χάσει μέρος του μισθού ή και τη δουλειά μας ακόμη, αλλά αυτό - σας βεβαιώνουμε - είναι ασήμαντο μπροστά στην εξαθλίωση από την οποία κινδυνεύουμε σαν άνθρωποι και σαν κοινωνία αν παραδοθούμε.

Ακούσαμε και κάτι καλό, το μεταφέρουμε: "Θα τους εκδικηθούμε γιατί θα αποδείξουμε ότι μπορούμε καλύτερα με λιγότερα!"....

Σε αυτό το δρόμο ελπίζουμε ότι θα συμπορευθούμε....

Ας μην ξεχνάμε, και τότε που το χρήμα ήταν προκλητικά περισσότερο, πάλι η συνδρομή μας στα του Σχολείου ήταν ζητούμενη και αναγκαία. Και τότε, με διπλάσιες ετήσιες επιχορηγήσεις - χωρίς να βιώνει κανενός είδους χλιδή το Σχολείο - ο Σύλλογος "έβαζε πλάτες" , παρόλο που άλλος ήταν ο θεσμικός του ρόλος. Γι' αυτό, εννοείται πως θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό και προς αυτή την κατεύθυνση, παρόλες τις δυσκολίες, και δε θάναι η πρώτη φορά.

Είμαστε στη διάθεσή σας, μόλις περάσετε τους πρώτους υφάλους του ξεκινήματος, ελπίζουμε σε μια συνάντηση, που θα δώσει την ευκαιρία να διατυπωθούν εκατέρωθεν ιδέες και προτάσεις και να τεθούν οι στόχοι της χρονιάς.

 

Σας χαιρετούμε,

Καλή Δύναμη στο έργο σας!

 

Για το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων

 

Η Πρόεδρος

Ελένη Βαρουξή

Ευγένιος Τριβιζάς κατά της σωματικής τιμωρίας

Ευγένιος Τριβιζάς, "Επιστήμη και Φαντασία"

Κι άλλη εκδοχή για ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ από το Γιάννη Ρίτσο...

Πρωϊνὸ ἄστρο

Κοριτσάκι μου,
θέλω νὰ σοῦ φέρω
τὰ φαναράκια τῶν κρίνων
νὰ σοῦ φέγγουν στὸν ὕπνο σου.Κοιμήσου κοριτσάκι.
Εἶναι μακρὺς ὁ δρόμος.
Πρέπει νὰ μεγαλώσεις.
Εἶναι μακρὺς
μακρὺς
μακρὺς ὁ δρόμος.
Τὸ παιδί μου κοιμήθηκε
κι ἐγὼ τραγουδάω...
Δύσκολα εἶναι, κοριτσάκι,
στὴν ἀρχή.
Τί νὰ πεῖς, δὲν ξέρεις.
Δύσκολα εἶναι στὴν ἀρχή.
Γιατὶ δὲν εἶναι, κοριτσάκι,
νὰ μάθεις μόνο
ἐκεῖνο ποὺ εἶσαι,
ἐκεῖνο ποὺ ἔχεις γίνει.
Εἶναι νὰ γίνεις
ὅ,τι ζητάει
ἡ εὐτυχία τοῦ κόσμου,
εἶναι νὰ φτιάχνεις, κοριτσάκι,
τὴν εὐτυχία τοῦ κόσμου.
Ἄλλη χαρὰ δὲν εἶναι πιὸ μεγάλη
ἀπ᾿ τὴ χαρὰ ποὺ δίνεις.
Νὰ τὸ θυμᾶσαι, κοριτσάκι.

Πλένουμε τις κουρτίνες των τάξεων!

Συννενοηθείτε με την κυρία Έρη, που επιμελείται την καθαριότητα του Σχολείου, και ζητήστε να πλύνετε τις κουρτίνες μιας τάξης, της τάξης του παιδιού σας ενδεχομένως!
Ξεκινήσαμε από την Ε΄, είναι καθαρές οι κουρτίνες και των δυο τμημάτων....
Με τη βοήθεια όλων, θα έχουμε και φέτος μυρωδάτες τάξεις...

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ, Ανδρέας Εμπειρίκος

        

Σκοπός της ζωής μας δεν είναι η χαμέρπεια. Υπάρχουν απειράκις ωραιότερα πράγματα και απ’ αυτήν την αγαλματώδη παρουσία του περασμένου έπους. Σκοπός της ζωής μας είναι η αγάπη. Σκοπός της ζωής μας είναι η ατελεύτητη μάζα μας. Σκοπός της ζωής μας είναι η λυσιτελής παραδοχή της ζωής μας και της κάθε μας ευχής εν παντί τόπω εις πάσαν στιγμήν εις κάθε ένθερμον αναμόχλευσιν των υπαρχόντων. Σκοπός της ζωής μας είναι το σεσημασμένον δέρας της υπάρξεώς μας.

Pink Floyd- Another Brick in the Wall

Alice Cooper - Schools Out (the muppet show 1978)

Μια αλλιώτικη ... ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ !!

Saint Saens Carnaval des animaux :Lions ''Pleiades Chamber Music Ensemble''

ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΟΥΜΕ

τη νέα διευθύντρια του σχολείου μας, κ. ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΦΑΡΔΟΥΛΗ και ευχόμαστε καλές και δημιουργικές μέρες! Είμαστε πάντα πρόθυμες και πρόθυμοι για κάθε συνεργασία και δράση, που θα προάγει και θα αναβαθμίσει την καθημερινότητα της σχολικής ζωής.

http://vimeo.com/19336032

The World's Largest Dinosaurs | American Museum of Natural History

The World's Largest Dinosaurs | American Museum of Natural History

How Large is the Universe?

Les enfants qui s'aiment :Yves Montand

Les enfants qui s'aiment

Les enfants qui s'aiment s'embrassent debout
Contre les portes de la nuit
Et les passants qui passent les désignent du doigt
Mais les enfants qui s'aiment
Ne sont là pour personne
Et c'est seulement leur ombre
Qui tremble dans la nuit
Excitant la rage des passants
Leur rage, leur mépris, leurs rires et leur envie
Les enfants qui s'aiment ne sont là pour personne
Ils sont ailleurs bien plus loin que la nuit
Bien plus haut que le jour
Dans l'éblouissante clarté de leur premier amour

Jacques Prévert

Τα παιδιά που αγαπιούνται...

Τα παιδιά που αγαπιούνται...

"Τα παιδιά που αγαπιούνται,
φιλιούνται όρθια,
μπροστά στις νυχτωμένες πόρτες.
Κι οι περαστικοί τα δείχνουν με το δάχτυλο.
Μα τα παιδιά που αγαπιούνται
δεν είναι εκεί για κανέναν"
(Ζακ Πρεβέρ)

Ο Al Pacino διαβάζει Ο' Neil

ΤΡΙΓΩΝΟΨΑΡΟΥΛΗΣ

Στην καρδιά του καλοκαιριού, με θαλασσινή διάθεση, είμαστε σε επικοινωνία με τον Βαγγέλη Ηλιόπουλο, συγγραφέα του Τριγωνοψαρούλη (και όχι μόνο....) και ετοιμαζόμαστε να τον δεχτούμε στο Σχολείο μας το φθινόπωρο.

Νίκος Γκάτσος - Ἀμοργός

Νίκος Γκάτσος (1911-1992): ποιητής, μεταφραστὴς καὶ στιχουργὸς ἀπὸ τὴν Ἀσέα Γορτυνίας.

---

Κακοὶ μάρτυρες ἀνθρώποισιν ὀφθαλμοὶ
καὶ ὦτα βαρβάρους ψυχὰς ἐχόντων.
HPAKΛEITOΣ

Μὲ τὴν πατρίδα τους δεμένη στὰ πανιὰ καὶ τὰ κουπιὰ στὸν ἄνεμο κρεμασμένα
Οἱ ναυαγοὶ κοιμήθηκαν ἥμεροι σὰν ἀγρίμια νεκρὰ μέσα στῶν σφουγγαριῶν τὰ σεντόνια
Ἀλλὰ τὰ μάτια τῶν φυκιῶν εἶναι στραμένα στὴ θάλασσα
Μήπως τοὺς ξαναφέρει ὁ νοτιᾶς μὲ τὰ φρεσκοβαμένα λατίνια
Κι ἕνας χαμένος ἐλέφαντας ἀξίζει πάντοτε πιὸ πολὺ ἀπὸ δυὸ στήθια κοριτσιοῦ ποὺ σαλεύουν
Μόνο ν᾿ ἀνάψουνε στὰ βουνὰ οἱ στέγες τῶν ἐρημοκκλησιῶν μὲ τὸ μεράκι τοῦ ἀποσπερίτη
Νὰ κυματίσουνε τὰ πουλιὰ στῆς λεμονιᾶς τὰ κατάρτια
Μὲ τῆς καινούργιας περπατησιᾶς τὸ σταθερὸ ἄσπρο φύσημα
Καὶ τότε θά ῾ρθουν ἀέρηδες σώματα κύκνων ποὺ μείνανε ἄσπιλοι τρυφεροὶ καὶ ἀκίνητοι
Μὲς στοὺς ὁδοστρωτῆρες τῶν μαγαζιῶν μέσα στῶν λαχανόκηπων τοὺς κυκλῶνες
Ὅταν τὰ μάτια τῶν γυναικῶν γίναν κάρβουνα κι ἔσπασαν οἱ καρδιὲς τῶν καστανάδων
Ὅταν ὁ θερισμὸς ἐσταμάτησε κι ἄρχισαν οἱ ἐλπίδες τῶν γρύλων
Γι᾿ αὐτὸ λοιπὸν κι ἐσεῖς παλληκάρια μου μὲ τὸ κρασὶ τὰ φιλιὰ καὶ τὰ φύλλα στὸ στόμα σας
Θέλω νὰ βγεῖτε γυμνοὶ στὰ ποτάμια
Νὰ τραγουδῆστε τὴ Μπαρμπαριὰ ὅπως ὁ ξυλουργὸς κυνηγάει τοὺς σκίνους
Ὅπως περνάει ἡ ὄχεντρα μὲς ἀπ᾿ τὰ περιβόλια τῶν κριθαριῶν
Μὲ τὰ περήφανα μάτια της ὀργισμένα
Κι ὅπως οἱ ἀστραπὲς ἁλωνίζουν τὰ νιάτα.
Καὶ μὴ γελᾶς καὶ μὴν κλαῖς καὶ μὴ χαίρεσαι
Μὴ σφίγγεις ἄδικα τὰ παπούτσια σου σὰ νὰ φυτεύεις πλατάνια
Μὴ γίνεσαι ΠEΠPΩMENON
Γιατί δὲν εἶναι ὁ σταυραητὸς ἕνα κλεισμένο συρτάρι
Δὲν εἶναι δάκρυ κορομηλιᾶς οὔτε χαμόγελο νούφαρου
Οὔτε φανέλα περιστεριοῦ καὶ μαντολίνο Σουλτάνου
Οὔτε μεταξωτὴ φορεσιὰ γιὰ τὸ κεφάλι τῆς φάλαινας.
Εἶναι πριόνι θαλασσινὸ ποὺ πετσοκόβει τοὺς γλάρους
Εἶναι προσκέφαλο μαραγκοῦ εἶναι ρολόι ζητιάνου
Εἶναι φωτιὰ σ᾿ ἕνα γύφτικο ποὺ κοροϊδεύει τὶς παπαδιὲς καὶ νανουρίζει τὰ κρίνα
Εἶναι τῶν Τούρκων συμπεθεριὸ τῶν Αὐστραλῶν πανηγύρι
Εἶναι λημέρι τῶν Οὔγγρων
Ποὺ τὸ χινόπωρο οἱ φουντουκιὲς πᾶνε κρυφὰ κι ἀνταμώνουνται
Βλέπουν τοὺς φρόνιμους πελαργοὺς νὰ βάφουν μαῦρα τ᾿ αὐγά τους
Καὶ τόνε κλαῖνε κι αὐτὲς
Καῖνε τὰ νυχτικά τους καὶ φοροῦν τὸ μισοφόρι τῆς πάπιας
Στρώνουν ἀστέρια καταγῆς γιὰ νὰ πατήσουν οἱ βασιλιάδες
Μὲ τ᾿ ἀσημένια τους χαϊμαλιὰ μὲ τὴν κορώνα καὶ τὴν πορφύρα
Σκορπᾶνε δεντρολίβανο στὶς βραγιὲς
Γιὰ νὰ περάσουν οἱ ποντικοὶ νὰ πᾶνε σ᾿ ἄλλο κελλάρι
Νὰ μποῦνε σ᾿ ἄλλες ἐκκλησιὲς νὰ φᾶν τὶς Ἅγιες Τράπεζες
Κι οἱ κουκουβάγιες παιδιά μου
Οἱ κουκουβάγιες οὐρλιάζουνε
Κι οἱ πεθαμένες καλογριὲς σηκώνουνται νὰ χορέψουν
Μὲ ντέφια τούμπανα καὶ βιολιὰ μὲ πίπιζες καὶ λαγοῦτα
Μὲ φλάμπουρα καὶ μὲ θυμιατὰ μὲ βότανα καὶ μαγνάδια
Μὲ τῆς ἀρκούδας τὸ βρακὶ στὴν παγωμένη κοιλάδα
Τρῶνε τὰ μανιτάρια τῶν κουναβιῶν
Παίζουν κορῶνα-γράμματα τὸ δαχτυλίδι τ᾿ Ἅη-Γιαννιοῦ καὶ τὰ φλουριὰ τοῦ Ἀράπη
Περιγελᾶνε τὶς μάγισσες
Κόβουν τὰ γένια ἑνὸς παπᾶ μὲ τοῦ Κολοκοτρώνη τὸ γιαταγάνι
Λούζονται μὲς στὴν ἄχνη τοῦ λιβανιοῦ
Κι ὕστερα ψέλνοντας ἀργὰ μπαίνουν ξανὰ στὴ γῆ καὶ σωπαίνουν
Ὅπως σωπαίνουν τὰ κύματα ὅπως ὁ κοῦκος τὴ χαραυγὴ ὅπως ὁ λύχνος τὸ βράδυ.
Ἔτσι σ᾿ ἕνα πιθάρι βαθὺ τὸ σταφύλι ξεραίνεται καὶ στὸ καμπαναριὸ μιᾶς συκιᾶς κιτρινίζει τὸ μῆλο
Ἔτσι μὲ μιὰ γραβάτα φανταχτερὴ
Στὴν τέντα τῆς κληματαριᾶς τὸ καλοκαίρι ἀνασαίνει
Ἔτσι κοιμᾶται ὁλόγυμνη μέσα στὶς ἄσπρες κερασιὲς μία τρυφερή μου ἀγάπη
Ἕνα κορίτσι ἀμάραντο σὰ μυγδαλιᾶς κλωνάρι
Μὲ τὸ κεφάλι στὸν ἀγκώνα της γερτὸ καὶ τὴν παλάμη πάνω στὸ φλουρί της
Πάνω στὴν πρωινή του θαλπωρὴ ὅταν σιγὰ σιγὰ σὰν τὸν κλέφτη
Ἀπὸ τὸ παραθύρι τῆς ἄνοιξης μπαίνει ὁ αὐγερινὸς νὰ τὴν ξυπνήσει!
Λένε πὼς τρέμουν τὰ βουνὰ καὶ πὼς θυμώνουν τὰ ἔλατα
Ὅταν ἡ νύχτα ροκανάει τὶς πρόκες τῶν κεραμιδιῶν νὰ μποῦν οἱ καλικάντζαροι μέσα
Ὅταν ρουφάει ἡ κόλαση τὸν ἀφρισμένο μόχθο τῶν χειμάῤῥων
Ἢ ὅταν ἡ χωρίστρα τῆς πιπεριᾶς γίνεται τοῦ βοριᾶ κλωτσοσκούφι.
Μόνο τὰ βόδια τῶν Ἀχαιῶν μὲς στὰ παχιὰ λιβάδια τῆς Θεσσαλίας
Βόσκουν ἀκμαῖα καὶ δυνατὰ μὲ τὸν αἰώνιο ἥλιο ποὺ τὰ κοιτάζει
Τρῶνε χορτάρι πράσινο φύλλα τῆς λεύκας σέλινα πίνουνε καθαρὸ νερὸ μὲς στ᾿ αὐλάκια
Μυρίζουν τὸν ἱδρώτα τῆς γῆς κι ὕστερα πέφτουνε βαριὰ κάτω ἀπ᾿ τὸν ἴσκιο τῆς ἰτιᾶς νὰ κοιμηθοῦνε.
Πετᾶτε τοὺς νεκροὺς εἶπ᾿ ὁ Ἡράκλειτος κι εἶδε τὸν οὐρανὸ νὰ χλωμιάζει
Κι εἶδε στὴ λάσπη δυὸ μικρὰ κυκλάμινα νὰ φιλιοῦνται
Κι ἔπεσε νὰ φιλήσει κι αὐτὸς τὸ πεθαμένο σῶμα του μὲς στὸ φιλόξενο χῶμα
Ὅπως ὁ λύκος κατεβαίνει ἀπ᾿ τοὺς δρυμοὺς νὰ δεῖ τὸ ψόφιο σκυλὶ καὶ νὰ κλάψει.
Τί νὰ μοῦ κάμει ἡ σταλαγματιὰ ποὺ λάμπει στὸ μέτωπό σου;
Τὸ ξέρω πάνω στὰ χείλια σου ἔγραψε ὁ κεραυνὸς τ᾿ ὄνομά του
Τὸ ξέρω μέσα στὰ μάτια σου ἔχτισε ἕνας ἀητὸς τὴ φωλιά του
Μὰ ἐδῶ στὴν ὄχτη τὴν ὑγρὴ μόνο ἕνας δρόμος ὑπάρχει
Μόνο ἕνας δρόμος ἀπατηλὸς καὶ πρέπει νὰ τὸν περάσεις
Πρέπει στὸ αἷμα νὰ βουτηχτεῖς πρὶν ὁ καιρὸς σὲ προφτάσει
Καὶ νὰ διαβεῖς ἀντίπερα νὰ ξαναβρεῖς τοὺς συντρόφους σου
Ἄνθη πουλιὰ ἐλάφια
Νὰ βρεῖς μίαν ἄλλη θάλασσα μίαν ἄλλη ἁπαλοσύνη
Νὰ πιάσεις ἀπὸ τὰ λουριὰ τοῦ Ἀχιλλέα τ᾿ ἄλογα
Ἀντὶ νὰ κάθεσαι βουβὴ τὸν ποταμὸ νὰ μαλώνεις
Τὸν ποταμὸ νὰ λιθοβολεῖς ὅπως ἡ μάνα τοῦ Κίτσου.
Γιατί κι ἐσὺ θά ῾χεις χαθεῖ κι ἡ ὀμορφιά σου θά ῾χει γεράσει.
Μέσα στοὺς κλώνους μιᾶς λυγαριᾶς βλέπω τὸ παιδικό σου πουκάμισο νὰ στεγνώνει
Πάρ᾿ το σημαία τῆς ζωῆς νὰ σαβανώσεις τὸ θάνατο
Κι ἂς μὴ λυγίσει ἡ καρδιά σου
Κι ἂς μὴν κυλήσει τὸ δάκρυ σου πάνω στὴν ἀδυσώπητη τούτη γῆ
Ὅπως ἐκύλησε μιὰ φορὰ στὴν παγωμένη ἐρημιὰ τὸ δάκρυ τοῦ πιγκουίνου
Δὲν ὠφελεῖ τὸ παράπονο
Ἴδια παντοῦ θά ῾ναι ἡ ζωὴ μὲ τὸ σουραύλι τῶν φιδιῶν στὴ χώρα τῶν φαντασμάτων
Μὲ τὸ τραγούδι τῶν ληστῶν στὰ δάση τῶν ἀρωμάτων
Μὲ τὸ μαχαίρι ἑνὸς καημοῦ στὰ μάγουλα τῆς ἐλπίδας
Μὲ τὸ μαράζι μιᾶς ἄνοιξης στὰ φυλλοκάρδια τοῦ γκιώνη
Φτάνει ἕνα ἀλέτρι νὰ βρεθεῖ κι ἕνα δρεπάνι κοφτερὸ σ᾿ ἕνα χαρούμενο χέρι
Φτάνει ν᾿ ἀνθίσει μόνο
Λίγο στάρι γιὰ τὶς γιορτὲς λίγο κρασὶ γιὰ τὴ θύμηση λίγο νερὸ γιὰ τὴ σκόνη...
Στοῦ πικραμένου τὴν αὐλὴ ἥλιος δὲν ἀνατέλλει
Μόνο σκουλήκια βγαίνουνε νὰ κοροϊδέψουν τ᾿ ἄστρα
Μόνο φυτρώνουν ἄλογα στὶς μυρμηγκοφωλιὲς
Καὶ νυχτερίδες τρῶν πουλιὰ καὶ κατουρᾶνε σπέρμα.
Στοῦ πικραμένου τὴν αὐλὴ δὲ βασιλεύει ἡ νύχτα
Μόνο ξερνᾶν οἱ φυλλωσιὲς ἕνα ποτάμι δάκρυα
Ὅταν περνάει ὁ διάβολος νὰ καβαλήσει τὰ σκυλιὰ
Καὶ τὰ κοράκια κολυμπᾶν σ᾿ ἕνα πηγάδι μ᾿ αἷμα.
Στοῦ πικραμένου τὴν αὐλὴ τὸ μάτι ἔχει στερέψει
Ἔχει παγώσει τὸ μυαλὸ κι ἔχει ἡ καρδιὰ πετρώσει
Κρέμονται σάρκες βατραχιῶν στὰ δόντια τῆς ἀράχνης
Σκούζουν ἀκρίδες νηστικὲς σὲ βρυκολάκων πόδια.
Στοῦ πικραμένου τὴν αὐλὴ βγαίνει χορτάρι μαῦρο
Μόνο ἕνα βράδυ τοῦ Μαγιοῦ πέρασε ἕνας ἀγέρας
Ἕνα περπάτημα ἐλαφρὺ σὰ σκίρτημα τοῦ κάμπου
Ἕνα φιλὶ τῆς θάλασσας τῆς ἀφροστολισμένης.
Κι ἂν θὰ διψάσεις γιὰ νερὸ θὰ στίψουμε ἕνα σύννεφο
Κι ἂν θὰ πεινάσεις γιὰ ψωμὶ θὰ σφάξουμε ἕνα ἀηδόνι
Μόνο καρτέρει μία στιγμὴ ν᾿ ἀνοίξει ὁ πικραπήγανος
N᾿ ἀστράψει ὁ μαῦρος οὐρανὸς νὰ λουλουδίσει ὁ φλόμος.
Μὰ εἶταν ἀγέρας κι ἔφυγε κορυδαλλὸς κι ἐχάθη
Εἶταν τοῦ Μάη τὸ πρόσωπο τοῦ φεγγαριοῦ ἡ ἀσπράδα
Ἕνα περπάτημα ἐλαφρὺ σὰ σκίρτημα τοῦ κάμπου
Ἕνα φιλὶ τῆς θάλασσας τῆς ἀφροστολισμένης.
Ξύπνησε γάργαρο νερὸ ἀπὸ τὴ ρίζα τοῦ πεύκου νὰ βρεῖς τὰ μάτια τῶν σπουργιτιῶν καὶ νὰ τὰ ζωντανέψεις ποτίζοντας τὸ χῶμα μὲ μυρωδιὰ βασιλικοῦ καὶ μὲ σφυρίγματα σαύρας. Τὸ ξέρω εἶσαι μία φλέβα γυμνὴ κάτω ἀπὸ τὸ φοβερὸ βλέμμα τοῦ ἀνέμου εἶσαι μία σπίθα βουβὴ μέσα στὸ λαμπερὸ πλῆθος τῶν ἄστρων. Δὲ σὲ προσέχει κανεὶς κανεὶς δὲ σταματᾶ ν᾿ ἀκούσει τὴν ἀνάσα σου μὰ σὺ μὲ τὸ βαρύ σου περπάτημα μὲς στὴν ἀγέρωχη φύση θὰ φτάσεις μία μέρα στὰ φύλλα τῆς βερυκοκιᾶς θ᾿ ἀνέβεις στὰ λυγερὰ κορμιὰ τῶν μικρῶν σπάρτων καὶ θὰ κυλήσεις ἀπὸ τὰ μάτια μιᾶς ἀγαπητικιᾶς σὰν ἐφηβικὸ φεγγάρι. Ὑπάρχει μία πέτρα ἀθάνατη ποὺ κάποτε περαστικὸς ἕνας ἀνθρώπινος ἄγγελος ἔγραψε τ᾿ ὄνομά του ἐπάνω της κι ἕνα τραγούδι ποὺ δὲν τὸ ξέρει ἀκόμα κανεὶς οὔτε τὰ πιὸ τρελὰ παιδιὰ οὔτε τὰ πιὸ σοφὰ τ᾿ ἀηδόνια. Εἶναι κλεισμένη τώρα σὲ μιὰ σπηλιὰ τοῦ βουνοῦ Ντέβι μέσα στὶς λαγκαδιὲς καὶ στὰ φαράγγια τῆς πατρικῆς μου γῆς μὰ ὅταν ἀνοίξει κάποτε καὶ τιναχτεῖ ἐνάντια στὴ φθορὰ καὶ στὸ χρόνο αὐτὸ τὸ ἀγγελικὸ τραγούδι θὰ πάψει ξαφνικὰ ἡ βροχὴ καὶ θὰ στεγνώσουν οἱ λάσπες τὰ χιόνια θὰ λιώσουν στὰ βουνὰ θὰ κελαηδήσει ὁ ἄνεμος τὰ χελιδόνια θ᾿ ἀναστηθοῦν οἱ λυγαριὲς θὰ ριγήσουν κι οἱ ἄνθρωποι μὲ τὰ κρύα μάτια καὶ τὰ χλωμὰ πρόσωπα ὅταν ἀκούσουν τὶς καμπάνες νὰ χτυπᾶν μέσα στὰ ραγισμένα καμπαναριὰ μοναχές τους θὰ βροῦν καπέλα γιορτινὰ νὰ φορέσουν καὶ φιόγκους φανταχτεροὺς νὰ δέσουν στὰ παπούτσια τους. Γιατὶ τότε κανεὶς δὲ θ᾿ ἀστιεύεται πιὰ τὸ αἷμα τῶν ρυακιῶν θὰ ξεχειλίσει τὰ ζῷα θὰ κόψουν τὰ χαλινάρια τους στὰ παχνιὰ τὸ χόρτο θὰ πρασινίσει στοὺς στάβλους στὰ κεραμίδια θὰ πεταχτοῦν ὁλόχλωρες παπαροῦνες καὶ μάηδες καὶ σ᾿ ὅλα τὰ σταυροδρόμια θ᾿ ἀνάψουν κόκκινες φωτιὲς τὰ μεσάνυχτα. Τότε θὰ ῾ρθοῦν σιγὰ-σιγὰ τὰ φοβισμένα κορίτσια γιὰ νὰ πετάξουν τὸ τελευταῖο τους ροῦχο στὴ φωτιὰ κι ὁλόγυμνα θὰ χορέψουν τριγύρω της ὅπως τὴν ἐποχὴ ἀκριβῶς ποὺ εἴμασταν κι ἐμεῖς νέοι κι ἄνοιγε ἕνα παράθυρο τὴν αὐγὴ γιὰ νὰ φυτρώσει στὸ στῆθος τους ἕνα φλογάτο γαρύφαλο. Παιδιὰ ἴσως ἡ μνήμη τῶν προγόνων νὰ εἶναι βαθύτερη παρηγοριὰ καὶ πιὸ πολύτιμη συντροφιὰ ἀπὸ μία χούφτα ροδόσταμο καὶ τὸ μεθύσι τῆς ὀμορφιᾶς τίποτε διαφορετικὸ ἀπὸ τὴν κοιμισμένη τριανταφυλλιά του Εὐρώτα. Καληνύχτα λοιπὸν βλέπω σωροὺς πεφτάστερα νὰ σᾶς λικνίζουν τὰ ὄνειρα μὰ ἐγὼ κρατῶ στὰ δάχτυλά μου τὴ μουσικὴ γιὰ μία καλύτερη μέρα. Οἱ ταξιδιῶτες τῶν Ἰνδιῶν ξέρουνε περισσότερα νὰ σᾶς ποῦν ἀπ᾿ τοὺς Βυζαντινοὺς χρονογράφους.
O ἄνθρωπος κατὰ τὸν ροῦν τῆς μυστηριώδους ζωῆς του
Κατέλιπεν εἰς τοὺς ἀπογόνους του δείγματα πολλαπλᾶ καὶ ἀντάξια τῆς ἀθανάτου καταγωγῆς του
Ὅπως ἐπίσης κατέλιπεν ἴχνη τῶν ἐρειπίων τοῦ λυκαυγοῦς χιονοστιβάδας οὐρανίων ἑρπετῶν χαρταετοὺς ἀδάμαντας καὶ βλέμματα ὑακίνθων
Ἐν μέσῳ ἀναστεναγμῶν δακρύων πείνης οἰμωγῶν καὶ τέφρας ὑπογείων φρεάτων.
Πόσο πολὺ σὲ ἀγάπησα ἐγὼ μονάχα τὸ ξέρω
Ἐγὼ ποὺ κάποτε σ᾿ ἄγγιξα μὲ τὰ μάτια τῆς πούλιας
Καὶ μὲ τὴ χαίτη τοῦ φεγγαριοῦ σ᾿ ἀγκάλιασα καὶ χορέψαμε μὲς στοὺς καλοκαιριάτικους κάμπους
Πάνω στὴ θερισμένη καλαμιὰ καὶ φάγαμε μαζὶ τὸ κομένο τριφύλλι
Μαύρη μεγάλη θάλασσα μὲ τόσα βότσαλα τριγύρω στὸ λαιμὸ τόσα χρωματιστὰ πετράδια στὰ μαλλιά σου.
Ἕνα καράβι μπαίνει στὸ γιαλὸ ἕνα μαγγανοπήγαδο σκουριασμένο βογγάει
Μιὰ τούφα γαλανὸς καπνὸς μὲς στὸ τριανταφυλλὶ τοῦ ὁρίζοντα
Ἴδιος μὲ τὴ φτερούγα τοῦ γερανοῦ ποὺ σπαράζει
Στρατιὲς χελιδονιῶν περιμένουνε νὰ ποῦν στοὺς ἀντρειωμένους τὸ καλωσόρισες
Μπράτσα σηκώνουνται γυμνὰ μὲ χαραγμένες ἄγκυρες στὴ μασχάλη
Μπερδεύουνται κραυγὲς παιδιῶν μὲ τὸ κελάδημα τοῦ πουνέντε
Μέλισσες μπαινοβγαίνουνε μὲς στὰ ρουθούνια τῶν ἀγελάδων
Μαντήλια καλαματιανὰ κυματίζουνε
Καὶ μία καμπάνα μακρινὴ βάφει τὸν οὐρανὸ μὲ λουλάκι
Σὰν τὴ φωνὴ κάποιου σήμαντρου ποὺ ταξιδεύει μέσα στ᾿ ἀστέρια
Τόσους αἰῶνες φευγάτο
Ἀπὸ τῶν Γότθων τὴν ψυχὴ κι ἀπὸ τοὺς τρούλλους τῆς Βαλτιμόρης
Κι ἀπ᾿ τὴ χαμένη Ἁγια-Σοφιὰ τὸ μέγα μοναστήρι.
Μὰ πάνω στ᾿ ἀψηλὰ βουνὰ ποιοὶ νά ῾ναι αὐτοὶ ποὺ κοιτᾶνε
Μὲ τὴν ἀκύμαντη ματιὰ καὶ τὸ γαλήνιο πρόσωπο;
Ποιᾶς πυρκαγιᾶς νά ῾ναι ἀντίλαλος αὐτὸς ὁ κουρνιαχτὸς στὸν ἀγέρα;
Μήνα ὁ Καλύβας πολεμάει μήνα ὁ Λεβεντογιάννης;
Μήπως ἀμάχη ἐπιάσανεν οἱ Γερμανοὶ μὲ τοὺς Μανιάτες;
Οὐδ᾿ ὁ Καλύβας πολεμάει κι οὐδ᾿ ὁ Λεβεντογιάννης
Οὔτε κι ἀμάχη ἐπιάσανεν οἱ Γερμανοὶ μὲ τοὺς Μανιάτες.
Πύργοι φυλᾶνε σιωπηλοὶ μία στοιχειωμένη πριγκίπισσα
Κορφὲς κυπαρισσιῶν συντροφεύουνε μία πεθαμένη ἀνεμώνη
Τσοπαναρέοι ἀτάραχοι μ᾿ ἕνα καλάμι φλαμουριᾶς λένε τὸ πρωινό τους τραγούδι
Ἕνας ἀνόητος κυνηγὸς ρίχνει μία ντουφεκιὰ στὰ τρυγόνια
Κι ἕνας παλιὸς ἀνεμόμυλος λησμονημένος ἀπ᾿ ὅλους
Μὲ μία βελόνα δελφινιοῦ ράβει τὰ σάπια του πανιὰ μοναχός του

Καὶ κατεβαίνει ἀπ᾿ τὶς πλαγιὲς μὲ τὸν καράγιαλη πρίμα
Ὅπως κατέβαινε ὁ Ἄδωνις στὰ μονοπάτια τοῦ Χελμοῦ νὰ πεῖ μία καλησπέρα τῆς Γκόλφως.

Χρόνια καὶ χρόνια πάλεψα μὲ τὸ μελάνι καὶ τὸ σφυρὶ βασανισμένη καρδιά μου

Μὲ τὸ χρυσάφι καὶ τὴ φωτιὰ γιὰ νὰ σοῦ κάμω ἕνα κέντημα
Ἕνα ζουμπούλι πορτοκαλιᾶς
Μίαν ἀνθισμένη κυδωνιὰ νὰ σὲ παρηγορήσω
Ἐγὼ ποὺ κάποτε σ᾿ ἄγγιξα μὲ τὰ μάτια τῆς πούλιας
Καὶ μὲ τὴ χαίτη τοῦ φεγγαριοῦ σ᾿ ἀγκάλιασα καὶ χορέψαμε μὲς στοὺς καλοκαιριάτικους κάμπους
Πάνω στὴ θερισμένη καλαμιὰ καὶ φάγαμε μαζὶ τὸ κομένο τριφύλλι
Μαύρη μεγάλη μοναξιὰ μὲ τόσα βότσαλα τριγύρω στὸ λαιμὸ τόσα χρωματιστὰ πετράδια στὰ μαλλιά σου.

Αχαρνης (αποσπασμα)

The Beatles - With A Little Help From My Friends SING-A-LONG LYRICS

Ζωγραφική - Εσωτερικές παρεμβάσεις

Ο σύλλογος στο FaceBook

Στο FaceBook έχει δημιουργηθεί κλειστή ομάδα με όνομα "32ο Δημοτικό Σχολείο Βόλου" ... 

Δαπάνη ζωγραφικής.

Μας ρωτάνε συχνά πόσο κόστισε η ζωγραφική των τοίχων του Σχολείου. 84 € για την αγορά των χρωμάτων. Όλη η υπόλοιπη δουλειά έγινε εθελοντικά με τη βοήθεια όλων όσων έχουμε αναφέρει σε παλαιότερες αναρτήσεις. Η στήριξη και καθοδήγηση του κ. Μαγουλιώτη (από το σχεδιασμό και τις πρώτες συναντήσεις μας το Φεβρουάριο μέχρι και τώρα) ήταν καίρια για την εξέλιξη του εγχειρήματος. Η συμμετοχή των παιδιών τα απογεύματα που, ακόμα, βάζουμε πινελιές, είναι καθοριστική και δηλώνει τη συνεργατικότητά τους και την καλή τους διάθεση να συμμετάσχουν σε οργανωμένες δημιουργικές δράσεις. Και, ξέρετε τι βλέπουμε; Τα παιδιά ζητούν και επιδιώκουν την καθοδήγηση και επιβράβευση, δεν τους αρέσουν οι ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Πώς το λέει η θεωρία του Χάους..... κάθε χαοτικό σύστημα ρέπει προς την τάξη....

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ!

Ας χαλαρώσουμε! Τα πάντα πιέζουν χωρίς προτεινόμενες και εφαρμόσιμες δομές. Για την ακρίβεια: ΠΡΕΠΕΙ τα παιδιά μας στην Γ΄ Γυμνασίου να έχουν πάρει πτυχία Αγγλικών, Πορτογαλικών, Ρωσικών (πού τέτοιες επιλογές... λέμε...). Κι έχουμε ένα Σχολείο, Πρωτοβαθμίως και Δευτεροβαθμίως, με μαθήματα χωρίς ειρμό και συνειρμό, που εξασφαλίζει τα αναγκαία κενά, που θα λυθούν παραπλεύρως στα φροντιστήρια. Έχουμε να διαχειριστούμε σχέση απιστίας: το ανικανοποίητο του Δημόσιου Σχολείου γίνεται πληρωμένη "γνώση" (ούτε καν ηδονή) και η διατήρηση του συστήματος αναπαράγει το φαύλο κύκλο. Δέσμιοι και δέσμιες στη διπλή αυτή "σχέση", μένουμε πεισμένοι ότι τίποτα δεν αλλάζει, ζούμε τη διχασμένη ζωή που μας ετοίμασαν και χάνουμε τον ύπνο μας.

Για σκεφτείτε όμως: αν το σύστημα διαταραχθεί, αν - δηλαδή - ένα από τα μέρη αποσυρθεί, τότε θα σχηματιστούν νέοι συσχετισμοί. Στην αρχή θα γίνει χαμός, αλλά κάποια στιγμή θα επέλθει ισορροπία. Αυτά τουλάχιστον μας λέει η θεωρία των Συστημάτων, και έχουν αποδειχθεί και αποδεικνύονται διαρκώς.

Κουίζ: πώς νομίζετε ότι μπορεί να διαταραχθεί το σύστημα, χωρίς να ζημιωθούν τα παιδιά μας;

Ας μαζέψουμε τις σκέψεις μας.... Ποιός ξέρει;  Μπορεί να μπορούμε και να μπορέσουμε.....

Marianne Faithfull - As Tears Go By (1965)

Εξαιρετικές ζωγραφιές!

Θα σας δείξουμε και βίντεο και φωτογραφίες! Το ζωντανό αποτέλεσμα θα το χαίρεστε στους τοίχους του προαυλίου μας! Εκπληκτική δουλειά, εξαιρετικά χρώματα, φροντισμένα θέματα, σύμφωνα με τις επιθυμίες και τα χέρια των παιδιών. Ελάχιστες λεπτομέρειες έμειναν, θα τις τελειοποιήσουμε αύριο το απόγευμα, κατά πάσα πιθανότητα. 

Αισθανόμαστε περήφανοι για τα παιδιά μας και πολύ ευχαριστιόμαστε με το αποτέλεσμα και θερμά ευχαριστούμε - ξανά - για κάθε βοήθεια και υποστήριξη!
Βλέπετε ...... χωρίς κόπο, χωρίς υπομονή, χωρίς όραμα, χωρίς επιθυμία, χωρίς έμνευση, χωρίς αγάπη ..... η ομορφιά, η χαρά και η δημιουργία μένουν κρυμμένες και μαραζώνουν... Δείτε το ουράνιο τόξο μας: μπαίνει στην πόρτα του θησαυρού και βγαίνει και απλώνεται και χαίρονται και παίζουν τα παιδιά κι ανθίζει ο τόπος..... Το κλειδί είναι εκεί πάνω.... το παίρνετε κι ανοίγετε κι είστε κι εσείς παρόντες και παρούσες.

.....αναμένοντας το διάγγελμα του Παπανδρέου......

Μη μου πείτε ότι το χαμό, στην Αθήνα κι όπου, τον κάνουν οι ονομαζόμενοι αγανακτισμένοι, που είμαστε, είστε, είναι.... Όχι και πάλι όχι! Δεν είμαστε, είστε, είναι ηλίθιοι. Ο πολιτισμός υπονομεύεται με κάθε τρόπο, και τα επεισόδια που επιμελώς δημιουργούνται κάθε φορά είναι για να έχουμε, έχετε έχουν λάθος γνώμη και γωνία θέασης, για να μένουμε, μένετε, μένουν στη στασιμότητα και τη μιζέρια της  παρατεταμένης μετατουρκικής Ελλάδας.  Τσ...τσ...τσ... δε μασάμε, μασάτε, μασούν....

Θυμηθείτε: αύριο Πέμπτη 16 Ιουνίου 6-9 μ.μ. ζωγραφίζουμε στο πραύλιο, θάρθει και η "Θεσσαλία"

Εργαλεία Γονέων και Δασκάλων

Μπορείτε να ρίξετε μια ενδελεχή ματιά στον ιστότοπο του Συλλόγου Μουσειοπαιδαγωγών Ελλάδας, φρέσκιες ιδέες συντροφεύουν τα θερινά απομεσήμερα.... και εμπνέουν για πρωτότυπες συνεργασίες και δραστηριότητες.

Χαιρετισμός στις δασκάλες και τους δασκάλους για το καλοκαίρι.

Αγαπητοί και αγαπητές δάσκαλοι και δασκάλες,
ευχαριστούμε που μεγαλώσατε κι αυτή τη χρονιά τα παιδιά μας, που γίνατε οι δεύτεροι γονείς τους στο δεύτερο σπίτι τους. Εμείς, ως κυματοθραύστες, φροντίσαμε να θωρακίσουμε το σεβασμό τους προς εσάς. Παράλληλα μέλημά μας ήταν να εξουδετερώσουμε παράπονα και δυσαρέσκειες, φυσικά φαινόμενα μέσα σε κάθε κοινωνικό χώρο (που όμως δεν πρέπει να δημιουργούν δυσχέρειες στο έργο σας και στο έργο μας). Διατηρήσαμε το θεσμικό μας ρόλο, μη εμπλεκόμενοι στο διδακτικό σας έργο, συνεπικουρώντας όπου μπορούσε ο καθένας και η καθεμιά μας. Θεμέλιο είναι η συνεργασία και ο προγραμματισμός (παράδειγμα: για να ζωγραφιστούν οι τοίχοι του σχολείου, κουβεντιάζουμε, δουλεύουμε, διαβάζουμε, επεξεργαζόμαστε γραπτά και εικόνες από το Φεβρουάριο). Αυτό για να έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας ότι είμαστε συνεπείς στους ρόλους μας, διότι κι εμείς από τον προσωπικό μας χώρο και χρόνο διαθέτουμε, συχνά για πράγματα που θα έπρεπε να παρέχονται ούτως ή άλλως (παράδειγμα: ένα εξοπλισμένο και φρεσκοβαμμένο εργαστήριο πληροφορικής).

Ευχαριστούμε τη Διεύθυνση για τη συνεργασία και τη συμβολή στον προγραμματισμό των δράσεών μας. Καλό και ξεκούραστο καλοκαίρι!

Χαιρετισμός στα παιδιά για το καλοκαίρι.

Αγαπημένα μας παιδιά,

Ευχαριστούμε που μας κάνετε περήφανες και περήφανους μέσα στο  θόρυβο της εποχής μας. Δεν είμαστε αλάθητοι και αλάθητες, είμαστε απλώς οι γονείς σας. Σας αγαπάμε και έχουμε χρέος να διορθώνουμε τις λάθος συμπεριφορές σας, όπως έχουμε χρέος να είμαστε καλό παράδειγμα. "Είναι μακρύς ο δρόμος", παιδιά, πρέπει να είμαστε ενωμένοι και αγαπημένοι για να είμαστε δυνατοί και δυνατές, για να μπορείτε κι εσείς να κάνετε δυνατά τα αδύνατα. Καλό και ξεκούραστο καλοκαίρι!

ΕΤΟΣ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

Δείτε το Μουσείο Παπαδιαμάντη στους ιστότοπους που προτείνουμε στα δεξιά, έχει ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις και είναι πολύ κοντά μας.

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !

Ζωγραφικής συνέχεια. ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Σας καλούμε την Πέμπτη 16 Ιουνίου 6-9 μ.μ. στο προαύλιο του Σχολείου, όπου θα κάνουμε διορθώσεις και συμπληρώματα στους τοίχους. Πάρτε νεράκι και καπέλο κι ελάτε! (ή και καμιά μπιρίτσα.... το σχολείο τέλειωσε για φέτος!! Η καλή μας διάθεση για δημιουργία είναι αστείρευτη!!!)

Υπάρχουν κι άλλα να γίνουν.....

Λεπτομέρειες που δουλεύονται.... για ακόμα καλύτερο αποτέλεσμα......
Διότι: η χαρά και η ομορφιά έχουν προτεραιότητα στη διεκδίκηση.

κι άλλος Εμπειρίκος.... (από την ΕΝΔΟΧΩΡΑ: Στροφές Στροφάλων), υπέροχο ποίημα!
...................................................................
Ω υπερωκεάνειον τραγουδάς και πλέχεις
Αχούν οι φόρμιγγες της άπλετης χαράς μας
Με τα σφυρίγματα του ανέμου πρύμα-πλώρα
Με τα πουλιά στα σύρματα των καταρτιών
Με την ηχώ των αναμνήσεων σαν κιανοκιάλια
Που τα κρατώ στα μάτια μου και βλέπω
Να πλησιάζουν τα νησιά και τα πελάγη
Να φεύγουν τα δελφίνια και τα ορτύκια
Κυνηγητές εμείς της γοητείας των ονείρων
Του προορισμού που πάει και πάει μα δεν στέκει
Όπως δεν στέκουν τα χαράματα
Όπως δεν στέκουν και τα ρίγη
Όπως δεν στέκουν και τα κύματα
Όπως δεν στέκουν κ’ οι αφροί των βαποριών
Μήτε και τα τραγούδια μας για τις γυναίκες που αγαπάμε.

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ :Το τελικό αποτέλεσμα ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΟ

Οργασμός Εργασιών και Χαράς

ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ.......

Φτάσαμε σε καλό σημείο.....

Καθαρίσαμε όλο το προαύλιο του Σχολείου.  Ιδιαιτέρως την πίσω πλευρά... Διότι: ό,τι είναι βρώμικο προσελκύει περισσότερα σκουπίδια. Επιμένουμε, σε πείσμα των .... σκουπιδιών με το δικό μας πείσμα (και τις δικές μας σκούπες).

Όσο για τις ζωγραφιές στους τοίχους του προαυλίου....  Αντιγράψαμε τις επιθυμίες, τη φαντασία και τα σχέδια των παιδιών. Σε ποιόν δεν αρέσουν οι ζωγραφιές των παιδιών; Ποιό μάτι δε χαίρεται την παιδική ματιά;

Αυτός ήταν ο στόχος, έτσι θα προχωρήσουμε.
Κι ένα ποίημα του Εμπειρίκου παρακάτω, που "διευρύνει" το νου και τον ταξιδεύει να δημιουργεί.

ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΡΦΥΡΑΣ, Ανδρέας Εμπειρίκος

Kαμιά σχισμή δεν διευρύνεται χωρίς τον πόθο
Στα κάγκελα του κήπου ανοίγουν τα φτερά τους τα πουλιά
H γειτνίασις του ποταμού τα προσελκύει
Tο πάθος του γυπαετού για το άσπρο περιστέρι
Eίναι αποκορύφωμα βουνού με χιονισμένη κορυφή
Όταν λυώνουν οι πάγοι τραγουδάμε στις κοιλάδες
Tα νερά μάς μεθούν
Oι κόρες των ματιών μας πλένουν τους θησαυρούς των
Άλλες ξανθές και άλλες μελαχροινές
Έχουν στην όψι τους την ανταύγεια των ελπίδων μας
Έχουν στο στήθος τους το γάλα της ζωής μας
K' εμείς στεκόμαστε τριγύρω τους
Παντοτινά κελεύσματα μας περιβάλλουν
Oι θρόμβοι των βουνών πάλλονται και διαλύονται
Tα χιόνια τους είναι τραγούδια της ελεύσεως των νέων
      χρόνων
Tα χρόνια αυτά είναι η ζωή μας
Mέσ' στις κουφάλες τους αναπαύονται το μεσημέρι τα πουλιά
Kαμιά σχισμή δεν διευρύνεται χωρίς τον πόθο της διευ-
      ρύνσεως
Kαμιά φορά γινόμαστε κλεψύδρες
K' οι σπόγγοι σφαδάζουν για την κάθε μας σταγόνα.

100 χρόνια πριν: ίδια κι απαράλαχτα!

Γεώργιος Σουρής (1853-1919)   Ποιος είδε κράτος λιγοστό σ' όλη τη γη μοναδικό, εκατό να εξοδεύει και πενήντα να μαζεύει; Να τρέφει όλους τους αργούς, νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς, ταμείο δίχως χρήματα και δόξης τόσα μνήματα; Νά 'χει κλητήρες για φρουρά και να σε κλέβουν φανερά, κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε τον κλέφτη να γυρεύουνε; Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν ονείρατα, ελπίδες και σκοποί, οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή. Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι, κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει. Κι από προσπάππου κι από παππού συγχρόνως μπούφος και αλεπού. Θέλει ακόμα  -κι αυτό είναι ωραίο- να παριστάνει τον ευρωπαίο. Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι. Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο, ύφος του γόη, ψευτομοιραίο. Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης, λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης. Και ψωμοτύρι και για καφέ το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς σαν πιάσει πόστο: δερβέναγάς. Δυστυχία σου, Ελλάς, με τα τέκνα που γεννάς! Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

 

Σκέψεις Σαββατόβραδου.

Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος.

Εκτός αν δανειστεί (ο μη έχων), όπως ... καλή ώρα...
Εκτός αν εισβάλλει το μνημόνιον, όπως ... καλή ώρα....
Εκτός αν το σημαινόμενο του "μη έχοντος" είναι η τσιγκουνιά και όχι η φτώχεια...

Μπα! Ουκ αν λάβεις, ούτως ή άλλως.

Η ιστορία: Πήγε ένας φίλος σε Πολεοδομία και έκανε δυο μέρες να πάρει αριθμό πρωτοκόλλου. Ξέρετε, εκείνον τον μικρό ελάχιστο αύξοντα αριθμό που δίνουν οι Υπηρεσίες σε ό,τι χαρτί και συναλλαγή μπαίνει και βγαίνει, ο οποίος - αριθμός - είτε υπάρχει στο γνωστό ορθάνοιχτο βιβλίο πάνω στο γραφείο είτε στον υπολογιστή.

Ο /  Η υπάλληλος χαίρει άκρας υγείας και τακτικού μισθού, αντί να τον / την στείλουν. Κι αν τον / την στείλουν, θα φταίνε όλοι / όλες  (και το ....μνημόνιο) εκτός από αυτόν / αυτήν. Βλέπετε, μετά την ορκομοσία στο στενό και ευρύτερο δημόσιο τομέα, δεν έμεινε καμία άλλη υποχρέωση. Ο "μη έχων" ήταν έτσι εκ πεποιθήσεως, η φτώχεια και η τσιγκουνιά είναι συνυφασμένα.

Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος! ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ.

Κυριακή 5 Ιουνίου: Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος.

ΓΟΝΕΙΣ - ΔΑΣΚΑΛΟΙ -  ΠΑΙΔΙΑ: ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 6 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΙΣ 7.30 μ.μ. ΝΑ ΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ (ΜΠΡΟΣΤΑ, ΠΛΑΓΙΑ, ΠΙΣΩ)

Θα έχουμε γάντια μιας χρήσεως και σκουπιδοσακούλες.

ΜΗ ΔΙΣΤΑΖΕΤΕ! ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΙΝΑΙ  ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΠΙΤΙ  ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ  ΜΑΣ!

 

Ευχαριστίες - συγχαρητήρια - σχόλια!

Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά για τις λαμπρές ιδέες τους και την προθυμία τους να ζωγραφίσουν το σχολείο, έναν από τους ζωτικούς χώρους τους. Ας κρατήσουμε αυτή την προθυμία: είναι εργαλείο που ανοίγει δρόμους δημιουργικής απασχόλησης σε ώρες αμηχανίας και χάους, παράδειγμα: υπάρχει μια ομάδα παιδιών που δεν πειθαρχούν, που παίζουν "άγρια" και χαοτικά, που μοιάζουν ανεξέλεγκα. Τι κάνουμε; Τα κατευθύνουμε σε κάτι δημιουργικό, δεδομένης της προθυμίας, που λέγαμε. Αυτό δεν είναι νέο, είναι η κατεξοχήν μέθοδος της εκπαίδευσης και της ψυχοθεραπείας. Μην το πάρετε στραβά! Τα παιδιά είναι έξαλλα γιατί εμείς κάτι δεν κάνουμε σωστά (εμείς = ενήλικες γενικώς). Εκτόνωση δε σημαίνει απαραίτητα ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

Ευχαριστούμε από καρδιάς για τις όμορφες πινελιές τους, που αντέγραψαν και φώτισαν τα ζωγραφικά έργα των παιδιών, τους φίλους κ. κ. Απόστολο Μαγουλιώτη, Αναπληρωτή Καθηγητή του Παιδαγωγικού Τμήματος Προσχολικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και τις φοιτήτριές του, τη Μαρία Πρωτόπαπα, Μουσειοπαιδαγωγό, τη Νατάσσα Ανδρίτσου, Δασκάλα του Σχολείου, τις μαμάδες  Λεμονιά Μπανάτσιου και Ανατολή Κάρμπα.
Ευχαριστούμε το Διευθυντή του Σχολείου, κ. Γιάννη Γούλα, για το βήμα έκφρασης που έδωσε με σεβασμό στα παιδιά (και σ' εμάς), όλους και όλες που συμπαραστάθηκαν στην προσπάθεια να υπερασπιστούμε την ομορφιά και ν' αντισταθούμε στο απεχθές σύνηθες!

Οι ζωγραφιές δεν τέλειωσαν, μόλις άρχισαν!!

Η δημιουργία και το καλό υπάρχουν, λίγη καλλιέργεια χρειάζονται για να μη μαραζώσουν: πότισμα και φυσικό λίπασμα = αγάπη, επικοινωνία, συνεργασία, διάλογο, καλή προαίρεση κλπ κλπ.

Η Πρόεδρος μας περιγράφει τι αλλάζει στο σχολείο μας